توده کوارتزدیوریتی سلفچگان (کوه آل)، واقع در 45 کیلومتری جنوب غرب قم، به صورت یک توده ساب ولکانیک کوچک به درون ماسه سنگ ها و آهک های ماسه ای سازند قرمز فوقانی نفوذ نموده است. الگوی تغییرات زیگزاگ در فراوانی عناصر اصلی و کمیاب کوارتزدیوریت ها، از حاشیه به سمت مرکز توده، می تواند نشانه تغذیه مکرر مخزن ماگمای سازنده این سنگ ها باشد. سنگ های مورد مطالعه از لحاظ ژئوشیمیایی مشخصات سنگ های گرانیتوئیدی کالکوآلکالن، متاآلومین نوع I را نشان می دهند. این سنگ ها از عناصر LILE و LREE غنی و از HREE فقیر شده اند. علاوه بر این دارای آنومالی منفی Nb و Ti، نسبت Ce/Pb کم، نسبت های Ba/La و Ba/Th زیاد و مقادیر Al زیاد هستند. ضمنا بافت های نامتعادل در پلاژیوکلازهای زونه و حضور درشت بلورهای هورنبلند با حاشیه واکنشی در سنگ های پورفیری توده از دیگر مشخصات نمونه ها محسوب می شود. با توجه به شواهد پتروگرافی و ژئوشیمیایی یاد شده به نظر می رسد که سنگ های مورد مطالعه در قوس های ماگمایی مرتبط با فرورانش تشکیل شده باشند.

هدف از این پژوهش بررسی اثر کیتوزان، تیمول و اتمسفر تغییر یافته بر ویژگی های فیزیکوشیمیایی، حسی و میکروبی خربزه تازه برش خورده بود. بدین منظور، برش های خربزه در محلول حاوی درصدهای مختلف کیتوزان (صفر، 1 و 2%) و تیمول (صفر، 25/0 و 5/0%) به مدت 2 دقیقه غوطه ور شدند. برش های تازه میوه پس از پوشش دهی و حذف محلول های اضافی و نمونه شاهد (پوشش داده نشده) در اتمسفر تغییریافته (10% دی اکسید کربن) و اتمسفر طبیعی بسته بندی و به مدت 8 روز در دمایC ͦͦ 4 نگهداری شدند. نتایج بیانگر افزایش میزان دی اکسید کربن و کاهش اکسیژن در بسته بندی تحت اتمسفر اصلاح شده و اتمسفر طبیعی همگام با افزایش دوره ماندگاری بود. اما در نمونه های پوشش دهی شده با کیتوزان و تیمول شدت کاهش اکسیژن و افزایش دی اکسیدکربن کمتر از نمونة شاهد بود. در پایان 8 روز نگهداری، افت وزنی در نمونه های پوشش دهی شده با کیتوزان و تیمول و نگهداری شده تحت اتمسفر تغییر یافته بسیار کمتراز نمونه شاهد بود (34/0% در مقایسه با 60/13%). افزایش غلظت کیتوزان و بسته بندی تحت اتمسفر تغییر یافته سبب افزایش حفظ میزان مواد جامد محلول، اسید قابل تیتراسیون، اسید اسکوربیک و سفتی بافت برش های خربزه شد، اما افزایش غلظت تیمول تاثیر معنی داری بر این ویژگی های کیفی نداشت. شاخص-های رنگی میزان سبزی- قرمزی (a*)، میزان آبی- زردی (b*)، میزان روشنایی (L*) و شاخص قهوه ای شدن (BI) نیز تحت تاثیر نوع بسته بندی و غلظت کیتوزان قرار گرفتند، اما، تیمار با تیمول بر شاخص های رنگی برش خربزه تاثیر معنی داری نداشت. اثر متقابل غلظت کیتوزان و غلظت اسانس نشان داد که برش های خربزه تیمار شده با غلظت 1% کیتوزان و غلظت های 25/0 و 5/0% تیمول دارای کمترین میزان بار میکروبی بودند. پوشش دهی با کیتوزان و تیمول و هم چنین نوع بسته بندی بر همه صفات حسی برش های خربزه (تاثیر معنی داری داشت (05/0 P<)؛ و ارزیابان در پذیرش کلی، غلظت 1%کیتوزان را بر غلظت 2% ترجیح دادند.

گرانیتویید باغو واقع در جنوب خاور دامغان توسط رگه های کوارتز - تورمالین فراوانی با ستبرای حدود 1 میلی متر تا 30 سانتی متر قطع شده است. بر اساس مطالعات سنگ نگاری و تجزیه ریزکاو الکترونی، تورمالین ها از نوع شورلیت - دراویت - فوئیتیت با تمایل به سمت شورلیت بوده و در گروه قلیایی و Vacancy قرار می گیرند. در مقایسه با ترکیب ایده آل شورلیت - دراویت، بسیاری از نمونه های تورمالین، دارای فضاهای خالی در موقعیت قلیایی و مقدار آلومینیم بالاتری هستند. افزایش آلومینیم در موقعیت اکتاهدرال در تورمالین های مورد مطالعه، بازتابی از ترکیب جانشینی های پروتون زدایی (تبادل O-OH) و فضاهای خالی در موقعیت قلیایی است و نشان دهنده منشا ماگمایی آنها است. در مقابل وجود منطقه بندی، رگه ای بودن، مقدار منیزیم بالا در مقایسه با آهن در برخی نمونه ها و قرارگیری در محدوده خارجی و دور از بردارهای مربوط به تورمالین های ناقص از لحاظ قلیایی و پروتون زدایی، نشان دهنده منشا گرمابی این تورمالین ها است. بنابراین، بر اساس این نتایج به نظر می رسد که رگه های تورمالین توسط تقابل سیال های غنی از بور ماگمایی - گرمابی از منشا توده های گرانیتی - داسیتی با انواع سنگ های کوارتز - تورمالین و متاپلیتی - متاپسامیتی میزبان تشکیل شده اند.

این تحقیق جهت دستیابی به ساز و کار و شرایط بهینه برای جدایش ذرات ریز (μ 38-) کانی کوارتز (شناور) از کانی هماتیت (بازداشت)، به روش فلوتاسیون حامل (مستقیم) انجام شده است. در این مطالعه دروهله نخست، انتخاب نوع و محدوده دانه بندی مناسب ذرات حامل به منظور جذب ذرات خالص کوارتز روی سطوح این ذرات انجام شد. سپس، با استفاده از آزمایش های متعدد، تاثیر عوامل مختلف از جمله: نوع و غلظت کلکتور و pH در شناورسازی ذرات محیط بر ذرات حامل مورد بررسی قرار گرفت. جهت انتخاب ذره حامل، تاثیر ذرات پیریت و کلسیت بر جمع-آوری انتخابی ذرات کوارتز مورد آزمایش قرار گرفت. طبق نتایج حاصل از آزمایش ها، ذرات کلسیت در محدوده دانه بندی (106-75+) میکرون به عنوان حامل مناسب جهت جذب و جمع آوری ذرات ریز کوارتز و سپس شناورسازی آنها انتخاب شد. همچنین مشخص شد که آماده سازی ذرات کلسیت با کلکتور، قبل از اضافه نمودن آنها، تاثیر مثبتی در جذب ذرات ریز کوارتز دارد. آزمایش ها نشان داد بهترین شرایط برای شناور شدن ذرات کلسیت، در 5/11=pH و با حضور کلکتور دودسیل آمین با غلظت 5/1 کیلوگرم بر تن حاصل می شود. پس از بررسی اثر متغیرهای فرآیند بر پاسخ های بدست آمده، بهینه سازی عوامل عملیاتی با هدف به حداکثر رساندن عیار و بازیابی کوارتز در بخش شناور شده (کنسانتره) فلوتاسون، انجام شد. در شرایط بهینه سایز حامل (106-75+) میکرون و مقدار آن معادل 34 درصد کوارتز ورودی بدست آمد. نتایج آزمایش در این حالت بازیابی کوارتز در کنسانتره حدود 71% و عیار آن حدود 81% از یک خوراک سنتزی به نسبت 40 درصد هماتیت و 60 درصد کوارتز به دست آمد.

در این مقاله به بررسی فرایند پشت نگاری لیزری روی زیرلایه های شفاف شیشه و کوارتز پرداخته شده است. برای این منظور لیزر سوئیچ کیو Nd: YAG بر نمونه استیل تابیده شده است. تابش لیزر روی استیل باعث کندگی ماده از سطح آن شده و پلاسمای ایجاد شده در زیرلایه های شیشه و کوارتز نفوذ می کند. اثر این فرایند در هر دو زیرلایه مقایسه شده است. علاوه براین، اثر تعداد پالس و شاریدگی لیزر بر مورفولوژی سطح و میزان و نوع مواد نفوذ یافته در زیرلایه ها بررسی شده است. نتایج نشان می دهد که با این فرایند می توان میکروکانال هایی با قابلیت کنترل ابعاد (پهنا و عمق) با تغییر شرایط تابش دهی در زیرلایه ایجاد کرد. حضور نانوذرات فلزی روی زیرلایه ها (یون های Fe و Cr کوارتز و یون Fe در زیرلایه شیشه) نتیجه مهم این پدیده است که می تواند روی کاربرد میکروکانال ها تأثیرگذار باشد. شرایط تابش دهی از جمله تعداد پالس، شاریدگی و نرخ تکرار و نیز نوع زیرلایه از عوامل مؤثر بر کیفیت کانال ها و میزان و نوع مواد نفوذ یافته به زیرلایه هستند. پهنای کانال های ایجاد شده در کوارتز بیش تر از پهنای کانال های شیشه بوده و هم چنین میزان و نوع ذرات موجود روی زیرلایه کوارتز از نمونه شیشه بیش تر است. میزان و نوع یون های نفوذیافته در زیرلایه ها توسط طیفی سنجی پراش پرتو ایکس (EDX) و مرئی-فرابنفش (UV-Visible) تعیین شده است. برای بررسی نمایه و پهنای کانال ها از نمایه سنج سطح و میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) و برای بررسی نوع ترکیبات موجود در فلز استیل از طیف سنجی فلوئورسانس پرتو ایکس (XRF) استفاده شده است.